Klinik Psikolog Sera Elbaşoğlu'na göre, tıkınırcasına yeme atakaları genellikle yoğun olumsuz duygularla başlıyor. Kişi kendini yalnız, mutsuz ya da boşlukta hissettiğinde, bu davranışını gerekçelendiren düşünceler geliştiriyor. "Zaten mutsuzum", "buna hakkım var" gibi iç seslendirmeler, yemenin başlamasını kolaylaştırıyor.
Yeme sırasında dopamin salınımı artar ve kişi haz duygusu yaşarken, bu davranış genellikle büyük bir hızla gerçekleşiyor. Atakyönetim kontrolünü kaybetme ve kopma hissine dönüşüyor. Ardından gelen yoğun pişmanlık, utanç ve suçluluk duygularının ise yeni ataklar için zemin hazırlayarak kısır döngüyü sürdürdüğü belirtiliyor.
Duygusal yeme ise daha yaygın bir davranış örüntüsü. Tıkınırcasına yeme ataklarında daha fazla miktarda yiyecek tüketilirken, duygusal yemede tüketim miktarı göreceli olarak daha az. Her iki durumda da karbonhidrat ve şeker ağırlıklı kolay tüketilebilen besinler tercih ediliyor.